गोंयबाब गेले तेन्ना फुटलें पवनांचे तपलें
बाब म्हजो खंय गेलो? गोमंतोपनिषद विचारूं लागले
गोंयबाब गेले तेन्ना, आटलें मांडवीचें ल्हार
कोंकणीच्या पिंपळाक बसूं लागलो वोताचो मार
गोंयबाब गेले तेन्ना कोंकणी लागली रडूं...
म्हणूं लागली कोणा पांयार तकली आतां फोडूं?
गोंयबाब गेले तेन्ना, कोंकणी भक्त मातसो बावलो
लोकांच्या दारा मुखार सान्न मारूंक लागलो.
गोंयबाब गेले तेन्ना, गोंयकार आसलो धाकटो
प्रस्न ताका कोंकणीची सेवा, करूं कसो एकटो?
शणेै गोंयबाब आमी तुका आपणायतात
रात-दीस कोंकणीचीं गितां आमी गायतात.
तेन्ना सारको परतो आतां बावचो ना गा मोगरो
गळच्यो ना गा जायो, सुटून तांचो आसरो.
गोंयभर सगळे आतां याद तुजी काडटात
कोंकणीच्या वाटेंत जरी 'कितलेय' कांटे उडयतात
परमळ तुमच्या यादींचो केन्ना वच्चो ना
आतां आमकां एकट्या-एकट्यान प्रवास घडचो ना.
No comments:
Post a Comment