मळबांत काळीं कुपां दाटल्यांत - आर. रामनाथ

मळबांत काळीं कुपां दाटल्यांत

वारोय सुला

सेर्त पावस वेळ जालो

पावसाचो थेंब लेगीत पडूंक ना

 

दमट जालां

कोणा सांवाराचो उजो जाता

पावसाचीं चिन्नां उपरासल्यांत

पूण पावसाचो पत्तो ना...

 

जोगलावता

गडगडूय मारता

आकांताचो वारो सुटला

आतां मात दडकांनी पावस पडटलो

पूण पावस पडटलोच ना

 

हालीं हें अशेंच जावंक लागलां

पावस पडपाचीं चिन्नां उपरासतात

आनी मागीर खंयचे कडेन नाच्च जातात.

पयलींचें आतां कांयच उरूंक ना

पयलींची इत्साशक्तूय नाच्च जाल्या...

 

पावसान आपल्याली चौकट मोडून

केन्नाच उडयल्या

तो आतां

आपल्याक डाय तेन्ना

जाय थंय घालून घेता

दिट्टो तुजे भाशेन...

एक खेळः एक प्रयोग – आर. रामनाथ

तूं एक खेळ खेळ

तुजो सगळो उजवाड तूं एकठांय कर

आनी जोख

तेच परी तुजो सगळो काळोख एकठांय कर

आनी जोख

नक्कीच तुजो काळोखूच चड आसतलो...

 

आतां तूं तुजो उजवाड

तुज्या काळखा मदीं दवर

आनी पळय

तुजो काळोख मात तरी कमी जाता जाल्यार

जर काळोख कमा जालो

जाल्यार आनीक उजवाड मेळोवपाचो तूं यत्न कर...

 

मागीर तूं

तुजो काळोख तुज्या उजवाडा मदीं दवर

आनी पळय

तुजो काळोख तुज्या उजवाडाक गिळटा जाल्यार

जर उजवाडाक गिळ्ळो

जाल्यार तूं स्वताच रसरसून पेट

आनी तुज्या काळखार घट्ट वेंगाय

नक्कीच तुजो काळोख सासणाचो पयस जातलो

 

काळोख सासणाचो पयस करपाक

हो एक सोंपो खेळः एक प्रयोग