गोंयांत अशें आसा कितें
खरेंच म्हाका सांगूंक येना
म्हणटात आमी पोकी बडाय
गोंयांत जणेक सगलें जाणा
तांदूळ नाल्ल सगलें म्हारग
करबट पसून रुपयान वता
तरीय लोक घांट हुपून
अर्थीन गोंय पळोवंक येता
आमीच म्हणटात गोंय म्हळ्यार
नस्तें पेसण, बुडीत खातें
खरेंच हांगा जाणवाय सोडून
दुसरें आनीक पिकता कितें?
असलें गोंय नश्टें पाडें
म्हैसुरान मागचें कित्या?
मराठणान गोंयच्या खातीर
हड्डें पेटून घेवचें कित्या?
गुप्तीं असल्यो कसल्यो गोंयां
व्हांवती दुदा-म्होंवा झरी?
अजून म्हाका मेळणा नाट
तुमी कोणय सांगात तरी!
नकळ गोंयांत आसा कितें
एक मात खबर म्हाका
एकदां गोंयां पाविल्ल्याक
परतें गोंय सोडूंक नाका
No comments:
Post a Comment