हय, तें खरें – मानुयेल सी. रोद्रिगीश

सोर्गीराज्यांथान हांसतात नोखेत्रां;
खोशयेन तांचे मदें नाचतात कुपां-
कित्याक जाता अशें?
पैस-थान सगळ्यांक तांकां हांव पळेतां.
हांव पळेतां तांकां?
हय, तें खरें.
पूण हांव पळेचानां, पळेतानां,
तुजोच उगडास करतां.
धांवून येतात परमळाचीं ल्हारां.
मुरगट्टात आपलेच भितर तांबडीं रोजां.
कित्याक जायत तर अशें?
तांच्यो पाकळ्यो पोशेतात म्हजीं बोटां.
हांव पोशेतां तांकां?
हय, तें खरें.
पूण हांव पोशेतानां, पोशेतानां,
तुजोच उगडास करतां.
संवसारांत खुशालकायेचीं गायनां;
मनशां-मोनजातींचो खेळ थांबना.
कित्याक घडटा अशें?
अवचीत घुस्पोन हांव सपनांतलो उडटां.
हांव सपनांतलो उठलां?
हय, तें खरें.
पूण हांव उठलां न्हय तांच्या बोवाळान –
तुजो ताळो आयकूंक ना जावन.