गुलाबाच्या फुला वरी फुल्लेल्यो त्यो यादी
पयस पयस हुबत गेल्यो आयज सुखाच्या सोदी
जिणे फूल गेलें व्हांवून
सपन वार्यार गेलें हुबून
दोंगर रानां हुपतां आयज
उदकाच्या थेंब्याक आशेवन
सपना व्होडें जिणे-ल्हारां चिरीत-चिरीत
हावेसाचो चलता रस्तो वाट सोदीत-सोदीत
आयज बाकी उल्लां कितें?
फकत सगळें रितें-रितें
सुर्या-देवा तुटून नातें
सगळोच काळोख आनी कितें!
केन्ना असो मोग मोगाक वळखतलो?
केन्ना मनीस आपल्या भावाक वेंगायतलो?
तिळसांजचीं काळीं कुपां
मनीस जातीक हजार रुपां
केन्ना हो सुवराथ सोंपून
मनीस आपले खरें रूप दाखयतलो?
No comments:
Post a Comment