घोंटेरांतलें सवणें आयज, दिगंतराक गेलें उडून
जाचे कडल्यान शिकलें उडप, ताकाच आयज गेलें सोडून
तें घोंटेरांत नाचतालें, खिदळटालें हांसतालें
भिजले दोळे आवयचे, खिणाखिणाक याद काडून
काळोख जाला घोंटेरांत, सगलो सैम पडला किण्ण
घसघशीत फुलिल्लो, चंवर आयज गेलो झडून
वादळ-वारें व्हांवतलें, खंय खंय तूं धांवतलें
आवय ताची आड्डता, घोंटेरांत यो गो उडून
अशेंच हे घडत आयलां, ‘आवय’ तूं रडनाका
ताच्याय घोंटेरांतल्यान सवणें, वतलें ताका एकटें सांडून.
No comments:
Post a Comment